Pasta do zębów z glinki

Naturalna glinka jest doskonałym materiałem na pastę do zębów. Po wymieszaniu jej z wodą jest od razu gotowa do użycia. Taka pasta korzystnie oddziaływuje na zęby i dziąsła.
Mycie zębów pastą glinkową nie niszczy szkliwa, poprawia natomiast ukrwienie dziąseł oraz ma działanie przeciwzapalne i antyseptyczne  – powstrzymuje rozwój bakterii.
Glinka usuwa tez nieprzyjemny zapach z ust dzięki swoim właściwościom absorbującym.

Co ważne, stworzona w tej sposób pasta do zębów nie zawiera siarczanów, ftalanów, oleju mineralnego, sztucznych aromatów.

 
Na postawie: M.Abehsera „Uzdrawiająca glinka” , Dom Wydawniczy Limbus, Bydgoszcz 1999.

Jak stosować glinę w chorobach przewodu pokarmowego

Podczas 1 cyklu terapii przyjmujemy glinkę w następujący sposób:
1-2 łyżki stołowe proszku (gliny) rozpuszczamy w 3 litrach wody, przykrywamy i odstawiamy na 24-48h, od czasu do czasu mieszając.
Pijemy taki niemieszany roztwór (wodę glinkową) małymi dozami od 0,5 do 1 litra na dobę aż do stabilizacji pracy układu pokarmowego.
Osad odlewamy, można go wykorzystać w innym celu, np. do okładu. Następnie pije się już zmieszany (mętny) roztwór po pół łyżeczki
3 razy dziennie przez okres 1-2 tygodni.

W trakcie 2-go i 3-ego cyklu przyjmujemy po jednej łyżeczce glinki 3 razy dziennie.

Zapalenia wątroby i woreczka żółciowego, dróg żółciowych, kamica żółciowa, marskość wątroby:
stosuje się dwugodzinne okłady z gliny 1-2 razy dziennie, przez 10-15 dni, w połączeniu z wewnętrznym stosowaniem glinki.

Dysbakterioza jelitowa: woda glinkowa po 1 łyżce 3 razy dziennie.
Przy zatruciu pokarmowym – 1 łyżeczka 5-7 razy dziennie przez 1-3 dni.
Przy chorobie wrzodowej żołądka: 2-godzinne okłady z gliny aplikowane nad okolicą pępka.

Roztwór z glinki zalecany jest:
– przy zapalenie przełyku, spowodowanym cofaniem się do niego treści żołądkowej;
– w chorobie żołądka z podwyższoną lub normalną kwasowością (chroniczny i ostry nieżyt żołądka, choroba wrzodowa)
i dwunastnicy (stan zapalny żołądka, choroba wrzodowa);
– przy zapaleniuo krężnicy, gastroenteritis – zapaleniu śluzówki żołądka i jelita cienkiego;
– w chorobie niedokrwiennej serca; astmie oskrzelowej.

Przygotowanie: 10g (1 łyżeczka) proszku rozpuścić w 1/2 szklanki zimnej wody (nie należy wykorzystywać metalowych łyżeczek).

Stosowanie:
przygotowany roztwór stosować wewnętrznie 2 razy dziennie, 30 minut przed posiłkiem.
Rano na czczo w godz. 7:00 – 9:00 i wieczorem w godz. 19:00 – 20:00.
Przyjmować 6 dni, następnie zrobić przerwę 12 dni i ponownie przyjmować 6 dni.
W ciągu całego cyklu stosowania należy przyjąć 24 x 20g – 240g.
W razie potrzeby cykl leczenia można po przerwie powtórzyć.

Stosowanie okładów z gliny w chorobach ginekologicznych

Zewnętrzne stosowanie gliny biało – błękitnej kambryjskiej w formie okładów
i kompresów
jest zalecane i z powodzeniem stosowane w przebiegu wielu chorób, również ginekologicznych. Każdorazowo kurację należy rozpoczynać po zakończeniu menstruacji.

Zapalenie przydatków, endometrium
– aplikacja gliny na obszar miednicy mniejszej na 2 godziny, 2-3 razy w ciągu dnia.
Okres kuracji: 7-12 dni.
Można łączyć ze stosowaniem dopochwowo tamponów nasączonych roztworem gliny
z wodą.
W przypadku stanów przewlekłych aplikacje wykonuje się jak wyżej, ale tylko raz dziennie.
Okres kuracji 10-15 dni.
Jeśli wystąpi konieczność można powtórzyć po 2 tygodniach.

Erozja szyjki macicy (nadżerki), polipy, zapalenie pochwy
– tampony dopochwowo, irygacje pochwy (3-4 łyżeczki na 1 litr wody) 1-2 razy dziennie.
Okres kuracji: 10-15 dni.

Bezpłodność, dysfunkcja jajników
– aplikacja gliny na obszar miednicy mniejszej na 2 godziny, 1-2 razy w ciągu dnia.
Okres kuracji: 10-15 dni (2-3 kuracje).

Mastopatia
– aplikacja gliny na obszar gruczołów mlekowych na 2 godziny, 1-2 razy w ciągu dnia.
Okres kuracji: 10-15 dni. Kurację należy powtórzyć po 2 tygodniach.

Mięśniaki macicy
– tampony dopochwowo, irygacje pochwy 1-2 razy dziennie, kurację należy połączyć z wewnętrznym stosowaniem glinki (picie roztworu). Codziennie rano, na czczo należy wypić pół szklanki płynnej glinki. Zalecane są codzienne okłady (za wyjątkiem okresu menstruacji) na dolne partie brzucha. Okład o grubości 2,5 cm i wymiarach 25 – 30 cm pozostawia się na 2 godziny. Do terapii stosuje się okłady z zimnej glinki. W przypadku, gdy jest źle tolerowana można ją lekko ogrzać.

Temperatura glinki do okładów
Glinkę do okładów stosuje się zimną, letnią lub gorącą – wszystko zależy od leczonej dolegliwości. W przypadku stosowania okładów z gliny na stany zapalne lub organy naturalnie ciepłe (np. dół brzucha) glinka musi być zimna.

Kilka minut po nałożeniu okładu glina powinna stać się ciepła, jeśli okłady stają się gorące konieczna jest ich zmiana co 5-10 minut.

Okłady z gliny ciepłe lub letnie stosowane są w odbudowie kośćca, chorobach nerek lub wątroby oraz w celu przywrócenia sił witalnych i odpornościowych.

 

Źródło:
Брошюра „Глина бело – голубая. Крымская горная кембрийская целительная лечебно – косметическая”, tłumaczenie własne.
M.Abehsera „uzdrawiająca glinka” , Dom Wydawniczy Limbus, Bydgoszcz 1999.

Leczenie glinką: okłady i kompresy stosowane w argilloterapii

Okłady są zewnętrzną formą stosowania gliny, zalecaną przez naturopatów przy wielu schorzeniach.

Czas trwania okładu, jego grubość, powierzchnia i temperatura zależą od wielu czynników,
m.in. rodzaju choroby, jej zaawansowania, części ciała, indywidualnej reakcji na glinkę.

W zależności od schorzenia okłady trzyma się od godziny do nawet całej nocy (kompresy z wody glinkowej). Nie bez znaczenia pozostaje sama temperatura glinki i otoczenia leczonej osoby,
a nawet pory roku i klimatu, w którym przebywa.

Działanie okładów i kompresów zostało sprawdzone przy następujących problemach:
– ropienie i czyraki,
– trądzik,
– alergie,
– alkaloza (zasadowica),
– anemia,
– artretyzm (dna),
– parodontopatie (zapalenie dziąseł, parodontoza),
– siniaki, guzy, wylewy,
– oparzenia,
– infekcje ucha,
– egzema,
– mięśniaki macicy,
– płaskostopie,
– złamania,
– bóle głowy,
– krwotoki,
– przepuklina,
– lumbago,
– świnka,
– bolesne miesiączki,
– półpasiec,
– problemy z kręgosłupem,
– zwichnięcia i skręcenia,
– żylaki,
– rany i skaleczenia.

Okład z gliny wykorzystujemy tylko jeden raz. Glinka silnie wciąga w siebie toksyny, po aplikacji jest nimi przepełniona  i nie wolno jej używać ponownie. Okład zawsze powinien być świeży, a zużyta glina wyrzucona w takie miejsce, aby nikt nie miał z nią kontaktu. Każdorazowo tkaninę stosowaną do okładu należy dokładnie wyprać i wysuszyć.

W argilloterapii ogromną rolę odgrywa również dieta, którą stosuje pacjent. Oprócz wewnętrznego i/lub zewnętrznego stosowania gliny należy przestrzegać diety wegetariańskiej.

Chcesz wiedzieć więcej o argilloterapii – zapraszam do kontaktu mailowego: leczniczaglinka@gmail.com

Na podstawie: Michel Abehsera. Uzdrawiająca glinka.

Biała glinka lecznicza jadalna

Glina – prasowana górska skała osadowa, występuje w postaci białej i kolorowej. Jej odmiany mogą wzajemnie się zastępować, ale najlepsze są te, które występują w głębokich warstwach ziemi. Ich aktywność jest kilkanaście razy większa od glinek, występujących na powierzchni.

Glinka ma zastosowanie w leczeniu niekonwencjonalnym, od dawna wykorzystywanym przez medycynę ludową. W dzisiejszych czasach jest wykorzystywana w sanatoriach i gabinetach kosmetycznych.

Skład glinki:
krzem – 45,1 %
glin – 14,61 %
tlenek żelaza – 5,65 %
wapń – 4,44 %
magnez – 4,2 %
główne / podstawowe tlenki – 3,08 %
anhydryt tytanu – 0,74 %
sole mineralne
fosforan żelaza

Działanie:
– wiąże mikrotoksyny, sorbuje i oczyszcza z chorobliwej mikroflory niewłaściwych dla człowieka mikroorganizmów, poprawia trawienie, działa destrukcyjnie na wirusy, normalizuje perystaltykę, pochłania substancje rakotwórcze i inne pierwiastki szkodliwe, aktywizuje funkcje trawienne, wchłania toksyny, trucizny, uwalnia gazy.

Glinka wzmacnia naturalne siły organizmu, oczyszcza krew, gruczoły, węzły nerwowe. Wywiera równoważący, tonizujący i antynowotworowy efekt na żywą komórkę. Glinka z natury posiada jednakowe pole wibracyjne ze zdrowymi komórkami człowieka. Mechanizm jej działania zawiera się w aktywnym oddziaływaniu na chorobotwórcze komórki ciała i przestawianiu ich na długą, zdrową falę.

Glinka jest antytoksyczna, bakteriobójcza, w jej skład wchodzi rad – bardzo rzadki pierwiastek, mający dużą siłę – nie przetrwa żaden drobnoustrój ani wirus.

Jadalne glinki wchłaniając w przewodzie pokarmowym toksyny i szkodliwe mikroorganizmy tworzą na śluzówce przewodu pokarmowego powłokę ochronną.


Wewnętrzne stosowanie glinki BIAŁEJ
Wskazania:
– różnorodne zatrucia toksynami, alergeny;
– ostre i chroniczne rozstroje jelitowe różnego pochodzenia (szczególnie u dzieci);
– bóle w obszarze „splotu słonecznego”; wzdęcie brzucha, zgaga, niestrawność, spowodowana nadmiernym spożywaniem alkoholu i nikotyny, kawy, lekarstw lub poważnym zaburzeniem diety; dysbakterioza;
– zapalenie przełyku, spowodowane cofaniem się do niego treści żołądkowej;
– choroby żołądka z podwyższoną lub normalną kwasowością (chroniczny i ostry nieżyt żołądka, choroba wrzodowa) i dwunastnicy (stan zapalny żołądka, choroba wrzodowa);
– zapalenie okrężnicy, gastroenteritis – zapalenie śluzówki żołądka i jelita cienkiego;
– choroba niedokrwienna serca; astma oskrzelowa.

Przygotowanie:
10g (1 łyżeczka) proszku rozpuścić w 1/2 szklanki zimnej wody (nie należy wykorzystywać naczyń metalowych).

Stosowanie:
przygotowany roztwór stosować wewnętrznie 2 razy dziennie, 30 minut przed posiłkiem.
Rano na czczo w godz. 7:00 – 9:00 i wieczorem w godz. 19:00 – 20:00. Przyjmować 6 dni, następnie zrobić przerwę 12 dni i ponownie przyjmować 6 dni.
W ciągu całego cyklu stosowania należy przyjąć 24 x 20g – 240g.
W razie potrzeby cykl leczenia można po przerwie powtórzyć.

Dostępna w opakowaniu 200 g


Osoby zainteresowane zakupem glinki zapraszam do kontaktu mailowego: leczniczaglinka@gmail.com 

Glina kambryjska biało – błękitna jadalna. Wstęp

          Organizm człowieka został tak stworzony, aby sam walczył z chorobami i dolegliwościami. Jednak z uwagi na to, że nie zawsze wystarcza mu na to sił naszym obowiązkiem jest pomaganie mu w tej walce.

           Oczyszczony i odnowiony organizm, z normalną przemianą materii i stabilnym systemem odpornościowym sam siebie leczy.

           Najlepszym lekarstwem jest takie, które stworzyła sama przyroda. Jednym z takich bezcennych skarbów, które znajdują się w głębi Matki Ziemi jest kambryjska glinka biało – błękitna, która jest produktem przetworzenia przez przyrodę roślin prehistorycznych: skrzypów, paproci, organizmów morskich. Jej wiek sięga ponad pięciuset milionów lat.

           Im starsze warstwy gliny, tym jaśniejsza jest barwa kaolinitów. Glina najwyższej jakości znajduje się na dużej głębokości, na poziomie 30-60m od powierzchni gleby i jest „żywą substancją ziemi”. Biało – błękitnemu kolorowi odpowiada 39 pierwiastków tablicy Mendelejewa, to rzadkie pierwiastki. Natomiast najwięcej w glinie jest krzemu – około 50%. Krzem jest jednym z najbardziej znanych na Ziemi pierwiastków, bez którego nie byłoby życia na naszej planecie. Wchodzi w skład wszystkich roślin i organizmów żywych. 

Stężenie krzemu w krwi człowieka wynosi w przybliżeniu 1:100000. Jeżeli ulegnie zmniejszeniu człowiek zaczyna „odczuwać pogodę”, pogarsza się jego ogólny stan fizyczny.

            Niedobór krzemu w organizmie może prowadzić do szybkiego starzenia się oraz do chorób takich, jak artretyzm, miażdżyca i – co najgorsze – chorób onkologicznych.

             Wniosek nasuwa się sam: należy we właściwym czasie uzupełnić w organizmie zapasy krzemu. W takim przypadku kembryjska glina jest po prostu niezastąpiona. 

Glina zawiera praktycznie wszystkie mikroelementy, z których zbudowany jest organizm człowieka lub zwierzęcia. Skład elektrolitowy gliny jest dobrym przewodnikiem energii, dlatego w organizmie za jej pomocą odbywa się wymiana energii. Z organizmu wyprowadzana jest brudna energia, uwalniając niedrożności, a do organizmu płynie energia mikroelementów gliny, roślin do niej dodanych i niezbędnej do życia energii płynu, w którym rozrobiona została glina.

            Glina to „dar Boży, z pomocą którego człowiek może odbudować swoje zdrowie” – mówi bułgarski uzdrowiciel Ivan Yiotov. Z pomocą gliny wyleczył wszystkie choroby, oprócz raka IV stopnia, kiedy pęka ściana komórkowa i nie może już oddać swojego brudu glinie.

Glina może pochłaniać chorobę. Absorbuje i wyprowadza z organizmu wszystko, co złe: ropę, płyny, nieprzyjemne zapachy, gazy, tj. wszystko, co negatywne i szkodliwe. 

Zawiera rad – główny pierwiastek radioaktywny, który wyprowadza z naszego organizmu wszystko, co gnije, rozkłada się i prowadzi do dezorganizacji komórkowej (nowotwór itp.). Żaden drobnoustrój, wirus czy inny mikroorganizm nie oprze się jego promieniowaniu. Jednakże dzięki swojej radioaktywności glina jest najlepszym naturalnym sterylizatorem. 

W przeciwieństwie do wszystkich chemicznych antyseptyków, zabijających nie tylko drobnoustroje, ale i zdrowe komórki glina, likwidując drobnoustroje i ich toksyny stwarza w organizmie odporność na nowe infekcje drobnoustrojowe, odnawia komórki i wlewa w nie nowe siły, bez względu na starzenie czy zwyrodnienie. 

Dzięki swojej radioaktywności glina wzmacnia naturalne siły organizmu, wpływa równoważąco, tonizująco i –  w szczególności – przeciwnowotworowo na żywą komórkę. Odnosi się to do każdej łagodnej i ciężkiej postaci nowotworu, a także do każdego wrzodu. 

             Oprócz radu glina zawiera wszystkie sole mineralne i makroelementy, których potrzebujemy, a mianowicie: krzem, fosforan, żelazo, azot, wapń, magnez, potas itd., a przy tym w bardzo dobrze przyswajalnej przez organizm ludzki formie.

Składniki mineralne gliny mogą przenikać w tkanki na znaczną głębokość, odżywiając nie tylko skórę, ale i mięśnie, ścięgna a w określonych warunkach również układ kostny. Przy tym zachodzi nie tylko zwykłe odżywianie – glina wyciąga te zanieczyszczone substancje, które nagromadziły się w tkankach i nie wychodzą przez krew.

Są dwa sposoby stosowania gliny:
– wewnętrznie (picie gliny),
– zewnętrznie (aplikacje, kompresy).

Najlepszy rezultat daje łączenie tych dwóch sposobów.

 

                  

Źródło: Брошюра „Глина бело – голубая. Крымская горная кембрийская целительная лечебно – косметическая”, tłumaczenie własne.

Maseczki. Zewnętrzne stosowanie gliny kambryjskiej biało – błękitnej.

Maseczki z gliny mają efekt podsuszający, działają na skórę tak samo pozytywnie jak masaż.
Dzięki nim oczyszcza się i odbudowuje zewnętrzna warstwa skóry, która po maseczce jest odświeżona, robi się gładsza i bardziej sprężysta.
Glina ma działanie przeciwzapalne, uspokajające i antyseptyczne, zwłaszcza przy cerze skłonnej do powstawania wągrów i zaskórników. Dla panów jest szczególnie polecana po goleniu.
Efekt maseczki można wzmocnić rozpuszczając glinę nie w wodzie, a w naparze z ziół odpowiednim do potrzeb danej cery.
Maseczki nanosi się na twarz i szyję na 15-20 min.
Glinę należy przesiać przez sitko, pozostałe grudki zmielić i przesiać ponownie.

MASECZKA Nr 1 (dla cery trądzikowej)
Glinę rozprowadzamy z wodą do konsystencji śmietany. Maseczkę na nosimy na twarz i czekamy, aż zupełnie zaschnie. Zmywamy ciepłą wodą. Jeżeli czujemy, że za bardzo wysusza skórę maseczkę można wykonywać naprzemiennie z maseczką dla cery suchej.

MASECZKA Nr 2 (dla cery suchej)
Glinę rozprowadzamy w świeżej śmietanie z niewielką ilością wody. Maseczkę nanosimy na skórę i czekamy, aż zaschnie.

MASECZKA Nr 3
Dwie stołowe łyżki gliny rozprowadzamy w wodzie do konsystencji kaszy, dodajemy 2 łyżki stołowe mąki ryżowej. Masę nanosimy na twarz i czekamy, aż w pełni zaschnie. Zmywamy ciepłą wodą.

MASECZKA Nr 4
Zamiast mąki ryżowej do gliny dodajemy 1 łyżkę stołową talku. Maseczka ma działanie podsuszające, jest zalecana do leczenia wyprysków.

MASECZKA Nr 5
W przypadku braku reakcji alergicznej na olejki eteryczne do gliny można dodać kilka kropel olejku brzoskwiniowego, różanego lub oliwkowego. Przy grubej, tłustej skórze z rozszerzonymi porami należy najpierw zastosować kąpiel parową a następnie nałożyć maseczkę na twarz i poczekać aż zaschnie. Maseczkę zmywamy ciepłą wodą.

Do gliny można również dodać płatki owsiane, 1/2 łyżeczki miodu, 4 krople soki cytrynowego, podgrzać na parze wodnej, nanieść w stanie ciepłym na twarz za pomocą chusteczki na 10-15 minut.

Sok cytrynowy, olejek oliwkowy, pietruszkę podgrzewamy na parze i rozprowadzamy tym roztworem glinę.

MASECZKA ODŻYWCZA
Starte jabłko, 2 łyżki stołowe gliny, 9 kropli soki z cytryny podgrzewamy na parze wodnej. Nakładamy na twarz i czekamy, aż w pełni zaschnie.

MASECZKA dla urody
Maseczka przygotowana z gliny z olejkiem oliwkowym, różanym, sokiem z cytryny, gliceryną, sokiem z ogórków, pomidorów czy winogron odświeża i odżywia skórę, ściąga pory, wygładza zmarszczki.

OCHRONNA MASECZKA dla dłoni
41,5 g wazeliny, 41,5 g gliny. 17 g parafiny.

MASECZKA do włosów
Dzięki płynnej glinie można normalizować łojotok skóry głowy. Glinę wcieramy w skórę głowy (można ją nanieść na całej długości włosów), stosujemy izolację cieplną w postaci ręcznika, zostawiamy na 30-60 minut następnie zmywamy ciepłą wodą. Mycie włosów szamponem po maseczce nie jest konieczne.