Glina kambryjska biało – błękitna jadalna. Wstęp

          Organizm człowieka został tak stworzony, aby sam walczył z chorobami i dolegliwościami. Jednak z uwagi na to, że nie zawsze wystarcza mu na to sił naszym obowiązkiem jest pomaganie mu w tej walce.

           Oczyszczony i odnowiony organizm, z normalną przemianą materii i stabilnym systemem odpornościowym sam siebie leczy.

           Najlepszym lekarstwem jest takie, które stworzyła sama przyroda. Jednym z takich bezcennych skarbów, które znajdują się w głębi Matki Ziemi jest kambryjska glinka biało – błękitna, która jest produktem przetworzenia przez przyrodę roślin prehistorycznych: skrzypów, paproci, organizmów morskich. Jej wiek sięga ponad pięciuset milionów lat.

           Im starsze warstwy gliny, tym jaśniejsza jest barwa kaolinitów. Glina najwyższej jakości znajduje się na dużej głębokości, na poziomie 30-60m od powierzchni gleby i jest „żywą substancją ziemi”. Biało – błękitnemu kolorowi odpowiada 39 pierwiastków tablicy Mendelejewa, to rzadkie pierwiastki. Natomiast najwięcej w glinie jest krzemu – około 50%. Krzem jest jednym z najbardziej znanych na Ziemi pierwiastków, bez którego nie byłoby życia na naszej planecie. Wchodzi w skład wszystkich roślin i organizmów żywych. 

Stężenie krzemu w krwi człowieka wynosi w przybliżeniu 1:100000. Jeżeli ulegnie zmniejszeniu człowiek zaczyna „odczuwać pogodę”, pogarsza się jego ogólny stan fizyczny.

            Niedobór krzemu w organizmie może prowadzić do szybkiego starzenia się oraz do chorób takich, jak artretyzm, miażdżyca i – co najgorsze – chorób onkologicznych.

             Wniosek nasuwa się sam: należy we właściwym czasie uzupełnić w organizmie zapasy krzemu. W takim przypadku kembryjska glina jest po prostu niezastąpiona. 

Glina zawiera praktycznie wszystkie mikroelementy, z których zbudowany jest organizm człowieka lub zwierzęcia. Skład elektrolitowy gliny jest dobrym przewodnikiem energii, dlatego w organizmie za jej pomocą odbywa się wymiana energii. Z organizmu wyprowadzana jest brudna energia, uwalniając niedrożności, a do organizmu płynie energia mikroelementów gliny, roślin do niej dodanych i niezbędnej do życia energii płynu, w którym rozrobiona została glina.

            Glina to „dar Boży, z pomocą którego człowiek może odbudować swoje zdrowie” – mówi bułgarski uzdrowiciel Ivan Yiotov. Z pomocą gliny wyleczył wszystkie choroby, oprócz raka IV stopnia, kiedy pęka ściana komórkowa i nie może już oddać swojego brudu glinie.

Glina może pochłaniać chorobę. Absorbuje i wyprowadza z organizmu wszystko, co złe: ropę, płyny, nieprzyjemne zapachy, gazy, tj. wszystko, co negatywne i szkodliwe. 

Zawiera rad – główny pierwiastek radioaktywny, który wyprowadza z naszego organizmu wszystko, co gnije, rozkłada się i prowadzi do dezorganizacji komórkowej (nowotwór itp.). Żaden drobnoustrój, wirus czy inny mikroorganizm nie oprze się jego promieniowaniu. Jednakże dzięki swojej radioaktywności glina jest najlepszym naturalnym sterylizatorem. 

W przeciwieństwie do wszystkich chemicznych antyseptyków, zabijających nie tylko drobnoustroje, ale i zdrowe komórki glina, likwidując drobnoustroje i ich toksyny stwarza w organizmie odporność na nowe infekcje drobnoustrojowe, odnawia komórki i wlewa w nie nowe siły, bez względu na starzenie czy zwyrodnienie. 

Dzięki swojej radioaktywności glina wzmacnia naturalne siły organizmu, wpływa równoważąco, tonizująco i –  w szczególności – przeciwnowotworowo na żywą komórkę. Odnosi się to do każdej łagodnej i ciężkiej postaci nowotworu, a także do każdego wrzodu. 

             Oprócz radu glina zawiera wszystkie sole mineralne i makroelementy, których potrzebujemy, a mianowicie: krzem, fosforan, żelazo, azot, wapń, magnez, potas itd., a przy tym w bardzo dobrze przyswajalnej przez organizm ludzki formie.

Składniki mineralne gliny mogą przenikać w tkanki na znaczną głębokość, odżywiając nie tylko skórę, ale i mięśnie, ścięgna a w określonych warunkach również układ kostny. Przy tym zachodzi nie tylko zwykłe odżywianie – glina wyciąga te zanieczyszczone substancje, które nagromadziły się w tkankach i nie wychodzą przez krew.

Są dwa sposoby stosowania gliny:
– wewnętrznie (picie gliny),
– zewnętrznie (aplikacje, kompresy).

Najlepszy rezultat daje łączenie tych dwóch sposobów.

 

                  

Źródło: Брошюра „Глина бело – голубая. Крымская горная кембрийская целительная лечебно – косметическая”, tłumaczenie własne.

2 responses to this post.

  1. Posted by Izabela Sylwanowocz on Lipiec 23, 2014 at 4:57 pm

    Chciałabym sprubować glinka Kambryjska biało-błękitna jadalna

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: